در آن روزگار مردمی بودند که...

یادداشت سردبیر

سال 1399 آخرین سال قرن خورشیدی است، قرنی پر از حادثه. قرنی که گویی با بیماری همه‌گیر عجین شده است. ابتدای قرن حاضر، همچون این روزها جهان درگیر همه‌گیری بیماری ویروسی بود به نام آنفولانزای اسپانیایی و انتهای آن درگیر آنفولانزای چینی. جالب‌تر آنکه این دو بیماری از همه نظر به شبیه هستند. آنفولانزای اسپانیایی نیز در سال‌های پایانی قرن گذشته شروع شد و با ادامه یافتن در قرن جدید حدود 50 میلیون قربانی و 500 میلیون مبتلا باقی می‌گذارد، با حساب جمعیت آن روزهای جهان، یک سوم مردم جهان را مبتلا کرده و قطعا بیشتر آنها را رنج داده است و حالا هم تخمین زده می‌شود که طی یک‌سال آینده 30 تا 70 درصد مردم دنیا به کرونا مبتلا شوند.
آنفولانزای اسپانیایی هم در ایران یک‌باره با وزش باد در تهران شروع شد، به گونه‌ای که آنرا «ناخوشی باد» لقب دادند. قهرمان میرزا سالور عین السلطنه حاکم نهاوند، زنجان و فارس در خاطراتش چنین روایت می‌کند: «باد و طوفانی به شهر طهران رسید که بعد از آن روز بدون اغراق از صد نفر انسان ساکن طهران، نود نفر مبتلا به تب و ناخوشی شده و چنان شده است که بازارها [و] دکاکین بسته شد. عموم مدارس تعطیل کردند. در تمام ادارات بیش از یک ثلث حاضر نمی‌شوند. در هر خانه‌ روی هم روی هم مریض ریخته است که کسی نیست پرستاری مرضا را بنماید. هیچ‌کس همچو واقعه به یاد نداشت و این مرض با سینه درد است، سه شب یا دو شب با سردرد و سرگیجه... از قزوین هم به من نوشته بودند که شب همه مردم سلامت بودند صبح دو ثلث مردم ناخوش شدند که دکاکین و ادارات بسته شد».
نام این بیماری را آن روزگار مِشمِشه گذاشته بودند. در نهاوند به دستور حاکم  شهر، دروازه‌ها را بسته و  با حمایت مرجعیت، شهر را تعطیل می‌کنند. این تعطیلی گرچه مردم شهر را به مضیغه انداخته و امرار معاش گروهی را مختل می‌کند، اما گویی مرض کنترل شده و در شهر کمتر از 10 درصد به این مرض مبتلا می‌شوند. اما آمار دقیقی در خصوص مبتلایان و متوفیان در شهر و روستا وجود ندارد.
به نظر می‌رسد شعری که مرتضی احمدی آنرا از زبان حاجی‌فیروز نقل می‌کند که: «سالی که گذشت سال بد بود/ سالی بد و بد زبد بدتر بود/ ای سال برنگردی/ بری دیگه برنگردی/ مردا رو اخته کردی!/ زنا رو شلخته کردی/ دکونا رو تخته کردی/ همــرو خسته کردی/ ای سال برنگردی بری دیگه برنگردی» برای همین اتفاقات سروده شده و بین مردم مرسوم شده باشد.
این ویروس جدید هم در ظاهر دست کمی از آن قبلی ندارد، اما نباید از نظر دور داشت که علم امروز بشر با ابتدای این قرن قابل مقایسه نیست، گرچه این موضوع از سختی از دست دادن حتی یک‌نفر چیزی کم نمی‌کند، اما می‌توان امید داشت که این بیماری نیز مهار شده و در گوشه‌ای از اوراق تاریخ بایگانی خواهد شد و چنان چرخ گذر ایام بر آن خواهد گذشت که شاید سال‌ها بعد، وقتی اتفاقی مشابه رخ نمود، کسی بردارد و ما و این بیماری را از میان تاریخ بیرون بکشد و بنویسد: «در آن روزگار مردمی بودند که...» اینکه جمله چگونه ادامه بیابد برمی‌گردد به رفتار امروز ما. یادمان نرود ما امروز، تاریخ آیندگان را زندگی می‌کنیم.
این ویروس منحوس با تمام مشکلاتی که برای جامعه ما به وجود آورده، سبب شد تجلی از همدلی مردمی به نمایش گذاشته شود، که در نوع خود بی‌نظیر بود. در مقابله با گسترش ویروس کرونا، مردم بدون وابستگی به هیچ ارگان یا گروه خاصی چنان در عرصه حاضر شده و کمر همت بستند که نمونه آنرا در کمتر نقطه‌ای از دنیا می‌توان مثال زد.
از کنار تعداد معدودی افراد سودجو که در این وانفسا بی‌شرفی پیشه کرده و سود شخصی را به نفع عمومی برتری داده‌اند که بگذریم، حضور مردم در ضدعفونی عمومی شهرها، توزیع بسته‌های بهداشتی، تولید ماسک، همبستگی در حمایت از نیازمندان و راه‌اندازی کمپین‌های مردمی برای در خانه ماندن و آموزش راه‌های پیشگیری از بیماری، بی‌هیچ چشم‌داشتی مثال زدنی است.
این رفتارها نشان داد، ایران همچون نام بلند آوازه‌اش همچنان سرزمین آزادگان است، آزاد مردان و آزاد زنانی که فرهنگ هزاران ساله خود را پاس داشته و نشان دادند میراث‌داران واقعی تمدنی هستند که جهان مدیون آن است و بسیاری کشورها باید به خود ببالند که سال‌هایی را زیر چتر این فرهنگ بزرگ زیسته‌اند.
اما در این میان نیز باز صحنه‌هایی به چشم می‌خورد که از این مردم به دور است، ایراداتی که به نادرست در فرهنگ اجتماعی ما رسوخ کرده و سبب می‌شود، بی‌توجه به محیطی که در آن زندگی‌ می‌کنیم، زباله‌های عفونی خود را در گوشه و کنار کوچه و خیابان رها کنیم، بی‌شک برازنده مردمی با این فرهنگ سترگ نیست و لازم است با کمی دقت بیشتر جلو این رفتارهای ناهنجار نیز گرفته شود.
با کمی تدبر در بحران‌های اینچنینی و بررسی رفتار مردمی، می‌توان دریافت جامعه امروز ایران به عنوان یک جامعه متمدن، آگاه، مدرن و آزاده نه تنها نسبت به رویدادهای جاری مطلع و دارای تحلیل است، بلکه آماده واکنش و کنشگری متناسب نیز می‌باشد. چنین سرمایه اجتماعی را نباید نادیده گرفت که اگر با عدم اعتمادسازی چنین سرمایه‌ای از دست برود، شاهد آسیب‌پذیری بیشتر جامعه در برابر بحران‌ها خواهیم بود. مهمترین درسی که این ویروس به ما آموخت اهمیت گفتن حقیقت به جای مدیریت حقیقت است، حقیقتی که گر چه می‌تواند بسیار تلخ باشد، اما بی‌شک به شیرینی اعتمادسازی و حفظ همبستگی مردمی می‌ارزد.
مردم ما از خلال این بیماری، مفهوم ملت را آموختند، امیدواریم قدر این همبستگی دانسته شود چه از سوی مردم و چه از سوی دولت. شاید این ملت‌سازی بتواند مقدمه‌ای باشد برای طی کردن گذار ایران، گذاری که با در نظر داشتن تفاوت دیدگاه‌ها، روایت‌های متکثر افراد، احترام به یکدیگر و همدلی؛ آینده‌ای انسانی‌تر، عقلانی‌تر و کارآمدتر را رقم زند و با آغاز قرن جدید، ایران در حال گذار به توسعه، تبدیل به کشوری توسعه‌یافته گردد.  این  بی‌شک می‌تواند بهترین آرزو باشد برای سالی که آغازش مبارک باد را از ما دریغ کرده است. مخلص شما/ سردبیر

 

محمدرضا عطایی

  • ادامه
  • سنگ‌های مسیر توسعه نهاوند را با هم کنار بزنیم

     یکی از موضوعاتی که همیشه در نهاوند به گوش می رسد عقب ماندن و توسعه نیافتگی شهرستان است؛ جملاتی که آنقدر شنیده شده‌اند دیگر نه حس تلاشی را برمی انگیزاند و نه حتی باعث افسوس می‌شود، گویی به این وضع خو گرفته‌ایم و خلافش سبب رنجش خواهد شد.

    فرماندار نهاوند از اولین روزهای حضور خود کمر همت برای توسعه شهرستان بسته و برنامه‌هایی را که فکر می‌کرد می‌تواند به توسعه شهرستان بینجامد در پیش گرفت، اما متاسفانه سنگ‌های مسیر آنقدر بزرگ و قدیمی است که برداشتن آنها کار یک نفر نیست حتی اگر آن یک نفر فرماندار باشد.

    نماینده هم هر چه می‌دانسته، تلاش کرده به انجام برساند.

    در همه جمع‌های سیاسی و غیر سیاسی صحبت از وظایف فرماندار و نماینده است، اما کسی از وظایف احزاب، جریانات سیاسی، نهادهای مردمی و خود مردم حرفی به میان نمی‌آورد، گویی فراموش کرده‌ایم که جامعه تشکیل شده از همه با هم و هیچ کس به تنهایی نمی‌تواند همه مشکلات را حل کند.

    عده‌ای هم بیرون از گود نشسته و از ترس آنکه غباری به کلاهشان ننشیند هیچ کاری نمی‌کنند؛ اما در ایراد گرفتن و مقصر تراشیدن، سخنوران قدری هستند، وقتی فرمانداری به کارهای اداری رسیده و ارتباطش با مردم کمرنگ است، تمام مشکلات شهرستان را ناشی از آن می‌دانند و حالا که فرماندار بیشترین وقت خود را برای ارتباط با مردم حتی در دورترین روستاها گذاشته همین را کرده‌اند پیراهن عثمان.

    فرماندار بومی را یک جور می‌رنجانند و فرماندار غیربومی را به گونه‌ای دیگر؛ و هزاران مورد دیگری که جای آنها در این فرصت نمی‌گنجد.

    به جای این حرف‌های صد من یک غاز، بهتر است دست در دست هم داده و با استفاده از ظرفیت‌های موجود در شهرستان و همدلی و همکاری سنگ‌های مسیر توسعه نهاوند را با هم کنار بزنیم. مخلص شما/ سردبیر

  • ادامه
  • کسب ۲ مدال طلا و برنز مسابقات جودوی کشور توسط بانوان نهاوندی

    رئیس اداره ورزش نهاوند از کسب ۲ مدال طلا و برنز مسابقات جودوی کشور توسط بانوان نهاوندی خبر داد.


    مهرداد سعدی نژاد در گفتگو با عقیق زرین، اظهار کرد: دو بانوی نهاوندی که در قالب تیم جودوی استان همدان در مسابقات کشوری جودو شرکت کرد ه اند همچون ادوار گذشته خوش درخشیدند و حائز رتبه‌های برتر شدند.

    وی با اشاره به اینکه این دور از مسابقات در استان یزد برگزار شد، گفت: در این مسابقات ترانه امرائی موفق به کسب مدال طلا و عسل کاویان مهر نیز موفق به کسب مدال برنز در بخش نونهالان شد.

    رئیس اداره ورزش نهاوند در ادامه از قهرمانی تیم نهاوند در مسابقات چهارجانبه فایت اسپرت کیک بوکسینگ آقایان به مربیگری حسین سنگ سفیدی خبر داد و گفت: این مسابقات صبح جمعه گذشته با حضور تیم‌های نهاوند، فامنین، همدان و البرز در کانون بسیج جوانان شهرستان نهاوند برگزار شد.

    وی با اشاره به اینکه در این مسابقات تیم‌های فامنین و همدان به ترتیب دوم و سوم شدند، گفت: فامنین در قسمت هنرهای فردی به مقام نخست رسید.


  • ادامه
  • خروجی برای نهاوند ملموس باشد

    چیزی که این روزها در خبرها مدام به گوش می‌رسد، کلنگ‌زنی، پیگیری، افتتاح، تخصیص اعتبار و ... پروژه‌های رنگ و وارنگ در سطح شهرستان نهاوند است؛ اما آنچه در عمل شاهد آن هستیم انجام یک‌سری کارهای روتین و عادی است که در همه کشور اگر نگوییم به مراتب قوی‌تر که در همین سطح در حال انجام است. علاوه بر این بوق و کرنای زیاد برای حضور برخی مسئولین کشوری در سطح شهرستان که گوش فلک را کر می‌کند، اما وقتی دقیق بررسی می‌کنی یا برنامه عادی آن مقام بوده و یا در حاشیه سفر او به شهر یا استان همجوار صورت گرفته است.

    این موارد خوب است اما زمانی که خروجی آن برای مردم قابل لمس باشد، نه اینکه فقط در حد حرف و خبر و گزارش عملکرد باقی بماند. در شهرستان آنقدر پروژه بر زمین مانده داریم که یا شرایط اولیه برای راه‌اندازی آن مناسب نبوده، یا اعتبارش کافی نبوده، یا ضرورتی نداشته، یا فقط خواسته شده اقدامی در گزارش عملکرد باشد تا پروژه‌ای واقعی؛ با این وجود کسانی که وظیفه‌شان پیگیری این موارد در سطح کلان کشور است، هنوز به فکر بازی من کردم، من کردم و بازی‌های تبلیغاتی هستند.

    اما در این میان کارهای خوبی در حال انجام است که شاید در ظاهر کوچک به نظر برسند اما در مسیر توسعه شهرستان بسیار موثر خواهند بود و در غوغای پروژه‌بازی‌های بی‌حاصل گم شده‌اند. یکی از این موارد ایجاد سکوهای نشیمن در محوطه سراب گاماسیاب است. این اقدام از محل عوارض دریافتی از مسافران تامین شده و بار مالی بر دوش دولت ندارد، پس درگیر تخصیص اعتبار و این موارد نیست؛ علاوه بر این برخلاف سکوهای قبلی در حاشیه رودخانه و به دور از حریم اصلی چشمه ایجاد شده، ساختار ظاهری آن با گونه‌ای طراحی شده که با محیط همخوانی دارد، حتی برای راحتی مسافران تکیه‌گاه و منقل‌هایی هم تعبیه شده است. پروژه‌ای چنین مرتب و دقیق بی سر و صدا در حال پیگیری است، اما در اخبار مدام بر طبل سد گاماسیاب کوفته می‌شود که اصلا معلوم نیست ضرورت آن چیست؟ چه کارکردی برای شهرستان دارد؟ و حتی حرف‌هایی از عدم امکان اجرایی آن به گوش می‌رسد.

    پروژه‌های بر زمین مانده در شهرستان نهاوند آنقدر زیاد شده که اگر بخواهیم لیستی از آنها بگیریم نامه هفتاد من کاغذ خواهد شد و بیشتر آنها نیز فقط کاری را زخمی کرده و گاه مسیر توسعه را با اخلال مواجه کرده‌اند، گویی این پروژه‌ها فقط برنامه‌هایی تبلیغاتی بوده‌اند تا یک پروژه کامل. حتی گاه شاهد بوده‌ایم که از کلنگ‌زنی یک پروژه بزرگ صحبت به میان آمده و در روز موعود عنوان کلنگ‌زنی از بنر مراسم قیچی شده و تصاویری ساخته که مدت‌ها طنز شب‌نشینی‌های خانوادگی گردیده است.

    این قبیل موارد که مردم را منتظر گذاشته و گاه مسیر زندگی آنها در یک بلاتکلیفی قرار می‌دهد، می‌تواند بسیاری از اقدامات مثبت دیگر را نیز تحت شعاع قرار دهد.

    البته برخی از این پروژه‌های تبلیغاتی همان بهتر که انجام نشوند، زیرا ممکن است به سرنوشت نیروگاه برق گاماسیاب دچار شوند، آدمی دلش می‌سوزد برای آن همه هزینه‌ای که آنجا شده، اما تعمیر و بهره‌برداری از آن صرفه ندارد.

    فرماندار نهاوند به عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی شهرستان تا کنون در برنامه‌های هفتگی خود از بیشتر روستاها و مناطق شهری بازدید کرده و بی‌شک در جریان بسیاری از این برنامه‌ها و گاه مطالبات مردم در خصوص سرانجام این پروژه‌ها هست، با توجه به روحیه تلاشگری ایشان پیشنهاد می‌شود کارگروهی تشکیل شده و به دو مورد به صورت دقیق و علمی بپردازد:

    ۱- بررسی پروژه‌های ناتمام و برزمین مانده به جهت یافتن دلیل اصلی راکد ماندن تا یا مشکلات موضوع رفع و یا از دستور کار خارج شده و فضا و امکانات آن به پروژه‌های کاراتری اختصاص یابد.

    ۲- پژوهش پیرامون پروژه‌هایی که قرار است در آینده کلنگ‌زنی شوند از ابعاد مختلف تا بار دیگر به این چرخه وارد نشویم.

    این انتقاد، قصد ندارد اقدامات بسیار خوبی که تا کنون در شهرستان انجام شده نظیر روشنایی مسیر سراب گیان، ساماندهی بام نهاوند، روکش آسفالت در شهر، روستا و جاده‌ها؛ ساماندهی و تجهیز میدان مرکزی نهاوند، خدمت‌رسانی به روستاها و... را نادیده بگیرد، بلکه هدف آن است با بازگو کردن مشکلات تلاشی بیشتر برای رفع آنها انجام شود.

    وظیفه روزنامه‌نگاری توسعه‌گرا آن است که همچون جراحی دست در جراحت کرده و عفونت‌ها را بیرون بریزد تا بتوان درمانی برای آن یافت، نه آنکه تنها به بازگو کردن محسنات بپردازد. مخلص شما/ سردبیر

  • ادامه
  • ‍ "حل مشکلات اشتغال وظیفه یک یا چند دستگاه خاص نیست، باید همه وارد میدان شویم"


    ناصری در هشتمین کارگروه اشتغال شهرستان دغدغه های خود را اینچنین مطرح کرد:

    هرکس در خدمت مردم نهاوند باشد، باید دغدغه اصلی او اشتغال و کارآفرینی باشد و در حال حاضر باید پای کار بیاید.


     گله مندم از افرادی که می گویند فلان طرح در نهاوند توجیه ندارد، من قبول ندارم بگویند نهاوند بن بست است و نمی شود اینجا سرمایه گذاری کرد. نهاوند با دسترسی به ۴ استان شهرستانی است که همه چیز دارد، نیروهای پای کار و دلسوزی دارد که در سخت ترین شرایط می شود روی آنها حساب کرد، مردمان نجیب، امنیت پایدار و ظرفیت های بیشمار در حوزه های مختلف. باید برای خدمت بیشتر و افزایش ظرفیت های تولید و اشتغال همه پتانسیل ها را به کار ببریم.


    در حال حاضر یکی از سرعت گیرهای بخش تولید و اشتغال عدم تخصص افراد جویای کار است. فنی وحرفه ای باید آموزش های خود را فعال تر کند و به تناسب این آموزش، به دستگاهها نیروی کار متخصص معرفی نماید.

    در بحث اشتغال حتی دانشگاهها نیز که متولی نیروی انسانی هستند هم باید ورود پیدا کنند.


    وی خاطر نشان کرد: وظیفه مسئولین پاسخگو بودن است و باید در خدمت مردم بودن را ملاک کار خود قرار دهیم. خدمت به مردم وظیفه ماست، از شما می خواهم میز خدمت را در ادارات جدی بگیرید و اصولی و کارشناسانه عمل کنید.


    در بحث تسهیلات اشتغال زایی و معرفی متقاضیان #نباید پاسخ استعلاماتِ دستگاهها طولانی شوند، همه دستگاهها در این باره باید جهادی عمل کنند. کار مردم نباید در روال اداری بلاتکلیف بماند.


    ناصری افزود: خداراشکر در بحث جذب اعتبارات روستایی استان اولین شهرستان بودیم و توانستیم ۱۷ میلیارد سهم روستایی را به طور صددرصد جذب کنیم و این مهم با کمک و دلسوزی همه مسئولین و همچنین تلاش بانکها رخ داد، بنده نیز یک عضو از این مجموعه و کارگروه هستم. هر کجا کمک و کار دلسوزانه ببینم تشکر میکنم و در نقابل هرجا کم کاری ببینم مطمئنا گله مند شده و برخورد خواهم کرد. 

    از بانک ملی به دلیل ورود در قضیه حل مشکل واحدهای تولیدی شهرک صنعتی تشکر ویژه میکنم چون انصافا وقت گذاشتند و کمک کردند.

  • ادامه
  • بام نهاوند و مانع‌تراشی

    یکی از مهمترین روش‌های توسعه شهری، ایجاد زیرساخت‌های تفریحی و سیاحتی است، زمانی که یک شهر فاقد این موارد باشد، اهالی به منظور تفریح، به شهرهای دیگر رفته و این یعنی از دست رفتن سرمایه‌های اجتماعی و مالی.

    چندی است که با ورود محمد حسین‌پور به عنوان شهردار نهاوند، پروژه‌هایی از این دست آغاز شده که یکی از آنها، احیا بام نهاوند است، که حرف و حدیث‌های بسیاری در هفته گذشته آنرا در صدر اخبار داغ قرار داد.


    اپیزود اول: امکانی رها شده

    سابقه تبدیل تپه شرقی نهاوند به مکانی گردشگری به حدود 40 سال پیش برمی‌گردد که سن درختان تایید کننده این ماجراست. دهه هفتاد را می‌توان اوج رونق این تپه دانست که یکی از تفرج‌گاه‌های اصلی شهری به حساب می‌آمد؛ اما رفته رفته، زیرساخت‌ها و امکانات آن تحلیل رفته و در نهایت حتی راه دسترسی جدید و مقبره شهدای گمنام نیز نتوانست درمانی بر دردهای آن باشد و در نهایت، بام نهاوند به حال خود رها شد.

    قطع سیستم آبرسانی آن که در پی شکایت روستاییان، محقق شد نیز میخ آخر تابوت این مکان گردشگری بود که سبب خشک شدن بخش زیادی از درختان منطقه شد.


    اپیزود دوم: درمان‌های موقت

    «چت دا حسین»، «تپه ابوذر» و «بام نهاوند» اسامی مختلف همین مکان است؛ مکانی که حتی وضعیت مالکیت و متولی آن هنوز پس از چهار دهه به درستی مشخص نیست. مالک زمین سازمان منابع طبیعی است، سرویس‌دهی آن با شهرداری نهاوند است و میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری نیز در بحث گردشگری آن نظارت دارد؛ همین سبب شده بام نهاوند آشی شود که آشپز آن چندین نفر است.

    سال گذشته اعلام شد سند این تپه به نام شهرداری زده شده، اما بعد معلوم شد که سندی در کار نیست و تنها بهره‌برداری آن برای ده سال به شهرداری واگذار شده است که این یعنی نه تنها شهرداری سرمایه‌گذاری در آن نمی‌کند، بلکه هیچ بخش خصوصی نیز حاضر به سرمایه‌گذاری در آن نیست.

    برنامه‌هایی نظیر جشن بادبادک‌ها و پخت آش محلی و ... که در دوره‌های مختلف در این مکان برگزار شد همه درمان‌های موقتی بودند که هیچکدام اثری نداشت.

    اولین قدم در احیای بام نهاوند، تعیین دقیق مالکیت و متولی اصلی برای آن است؛ اقدامی که لازم است هر چه سریعتر انجام شود.


    اپیزود سوم: فصل جدید

    قطع برخی درختان خشک بام نهاوند به منظور جلوگیری از آتش‌سوزی در کمیته اشجار تصویب و اجرای آن خبرساز شد و حتی کار به شبکه تلویزیون استانی کشید؛ در همان زمان شهردار نهاوند خبر از فصل جدیدی در بام نهاوند داد. چند روزی از این صحبت‌ها نگذشته بود که صدای ماشین‌آلات ساختمانی در بلندی‌های تپه توجه بسیاری را به خود جلب کرد. احیای بام نهاوند با همت شهرداری کلید خورد.

    طرح آبشار و آلاچیق و گلدان‌های صخره‌ای و مسیر پیاده‌روی و ... در حال اجراست و بارها توسط شهردار، اعضای شورای شهر، مسئولین شهرستان و حتی شهرداران استان آذربایجان شرقی قرار گرفته و نوید بخش اجرای پروژه‌ای در خور است.


    اپیزود چهارم: موانع شروع می‌شود

    در حالی که بحث ساماندهی بام نهاوند و ایجاد زیرساخت‌های تبدیل آن به یک مجموعه گردشگری در حال پیگیری است؛ به ناگاه ادعایی غیر کارشناسی فضا را متشنج می‌کند. ادعایی که برای تایید خود پای صحبت‌های شفاهی مهدی رهبر باستان‌شناس شناخته شده در نهاوند را به میان می‌کشد: تپه ابوذر یک سایت تاریخی است.

    در این ادعا شواهدی بیان می‌شود که می‌تواند ذهن را فریب دهد؛ اما همه آنها بر مبنای گفته‌هایی است که هیچکدام نه سندیت دارند و نه ادله‌ای برای اثبات‌شان وجود دارد.

    بالاخره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری که در ابتدا با موضع یکی به میخ یکی به نعل وسط آمده بود، آب پاکی را روی دست همه ریخت: صحبت‌هایی که در خصوص بام نهاوند و رده تاریخی بودن آن مطرح شده است، غیر کارشناسی و بدون ادله بوده و تنها باعث تشویش اذهان عمومی است و شهرداری می‌تواند بدون دغدغه نسبت به ساماندهی آن اقدام نماید.

    اینکه این مانع‌تراشی و تشویش اذهان عمومی از کجا آب می‌خورد، حدیثی ناگفته پیداست، کوته‌نظرانی که در گوشه‌ای نشسته و به جای آنکه به فکر راه‌های توسعه باشند، تنها مترسد آغاز یک پروژه توسعه‌محور در شهرستان نشسته‌اند تا به هر بهانه‌ای مانعی برای آن بتراشند و بعد خود را بزرگ نشان دهند که من بودم چنان کردم.

    جا دارد مسئولین شهرستان، در این خصوص وارد عمل شده و اجازه تکرار چنین اقداماتی را در شهرستان ندهند. اینکه هر کس بدون مدارک کارشناسی مواردی را مطرح و با شایعه‌سازی و تشویش اذهان عمومی، امنیت روانی جامعه را تهدید کند، بی‌شک مورد تایید هیچ عقلی نیست.


    اپیزود آخر: دست در دست هم

    نهاوند شهری است که با وجود داشتن امکانات طبیعی و تاریخی، از مسیر توسعه بسیار عقب‌مانده و فرصت‌های بسیاری را به دلیل غرض‌ورزی و کوته‌نظری از دست داده است، اکنون لازم است همه مردم به خصوص خبرنگاران که بخشی از افکار عمومی را در دست دارند، در این خصوص هوشیارانه‌تر عمل کرده و خواسته یا ناخواسته مسبب عقب‌ماندگی دیگری نشوند. اینکه یک موضوع در شهرستان مسکوت مانده و به محض آنکه شخص یا دستگاهی برای ساماندهی آن پیش قدم می‌شود، همه خود را کارشناس دانسته و شروع به اظهار نظرهای غیر کارشناسانه کنند، حاصلی جز درجا زدن و عقب گرد کردن نخواهد داشت. 

    بهتر است دست در دست هم داده و در مسیر توسعه شهرستان همه دودستگی‌ها و اختلافات را کنار بگذاریم تا شاید بتوان بخشی از عقب‌ماندگی نهاوند را جبران کرد. مخلص شما/ سردبیر


  • ادامه
  • سومین فرماندار دولت تدبیر و امید برای نهاوند

    سرویس تحلیل، عقیق ایران- با روی کار آمدن دولت یازدهم، تغییرات مدیریتی در نهاوند کلید اساسی خورد، نماینده نهاوند در مجلس شورای اسلامی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در روسیه شد و امامعلی عبدالملکی به عنوان اولین فرماندار بومی به نهاوند آمد.

    اما این تنها تغییرات نبود، در شهرستان بدون نماینده مجلس پس از حدود 15 ماه، عبدالملکی از فرمانداری رفت و نزدیک نیمی از سال مهرداد نادری‌فر با حفظ سمت مدیر کل امور فرهنگی و اجتماعی استانداری همدان، سرپرستی فرمانداری نهاوند را بر عهده گرفت. 

    فرماندار بعدی کریم حمیدوند گزینه‌ای بومی بود که با چندین سال سابقه فرمانداری و حضور در وزارت کشور به فرمانداری نهاوند منصوب شد.

    دوران فرمانداری حمیدوند تا دولت دوازدهم به درازا کشید و در این بین چهار انتخابات مجلس شورای اسلامی، مجلس خبرگان رهبری، ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا برگزار شد.

    اما هنوز یک سال از شروع به کار دولت دوازدهم نگذشته بود که زمزمه‌هایی از رفتن فرماندار نهاوند نقل مجالس و فضای مجازی شد، تا اینکه بالاخره در هفته اول اردیبهشت حمیدوند به فرمانداری اسدآباد رفت و مراد ناصری با حکم استاندار همدان به عنوان سرپرست فرمانداری به نهاوند آمد و در نهایت 22 اردیبهشت در شورای اداری شهرستان نهاوند که با حضور استاندار و معاونین وی برگزار شد، با حکم وزیر کشور، ناصری به عنوان فرماندار نهاوند معارفه شد.

    فرماندار غیر بومی در حالی سکان اداره شهرستان را در دست گرفته که پیش از آمدن وی با انتصاب رضا سلامتی به عنوان فرماندار رزن، چندی بود فرمانداری نهاوند بدون معاون اداره می‌شد.

    در مراسم تودیع و معارفه فرماندار نهاوند حمیدوند که صبح در اسدآباد برنامه‌های خود را به عنوان فرماندار جدید، اعلام کرده بود، کارنامه کاری خود را ارائه کرد.

    وی با اعلام اینکه ۱۸۱میلیارد پروژه در قالب ۳۴۲ اجرایی شده است، گفت: مسکن‌های مهر نیمه کاره در این دوره به اتمام و مورد استفاده مالکان قرار گرفت.

    فرماندار سابق نهاوند افزود: موفق شدیم جشن اتمام گاز رسانی به تمام نقاط شهرستان را بگیریم و همچنین بیمارستان قدوسی که اسکلت نیمه تمامی داشت افتتاح شده و مشغول خدمت‌رسانی است.

    حمیدوند ضمن تشکر از امام جمعه، اعضای شورای اداری و شورای تامین نهاوند، نقاط قوت کارهای انجام شده را مرهوم همکاری همه دستگاه‌ها دانسته و بار نقاط ضعف را بر دوش خود قرار داد.

    تشویق‌های طولانی مدت حاضران در جلسه از کریم حمیدوند، نشانگر میزان اقبال مردمی به این فرماندار بومی داشت. 

    در بخشی دیگر از مراسم امام جمعه نهاوند گفت: به من برمی‌خورد کسی به دولتمردان انتقاد نابجا کند و همه صحبت‌های آقای حمیدوند را تایید می‌کنم.

    حجت الاسلام والمسلمین مغیثی افزود: از اول انقلاب تا حالا هر نماینده‌ای که به نهاوند آمده برای درست کردن راه آورزمان کلی بوق و کرنا و تبلیغ راه انداخته است ولی در عمل ضعیف بوده‌اند.

    وی پس از آن لب به انتقاد گشود و موضوعاتی را مطرح کرد که دغدغه ذهنی بسیاری از نهاوندی‌هاست.

    مبلمان شهری و آسفالت خیابان‌های سطح شهر چرا چنین وضعی دارد؟

     به چه دلیل میلیاردها تومان مخازن نفت جهان آباد به حال خود رها شده است؟

     از اعتبار ۱۷ میلیاردی اشتغال روستایی چرا تنها ۳ میلیارد آن جذب شده است؟

     این همه جابجایی  و عزل و نصب مسئولان چه فایده‌ای دارد؟

      چرا شهردار سابق گیان باید ۴ و نیم میلیارد بدهی بگذارد و برود؟

    پس از آن نماینده نهاوند در مجلس شورای اسلامی ضمن پرداختن به برخی از اقدامات خود گفت: در نهاوند فرصت‌سوزی شده با جناح‌بازی‌ها و اختلافات عقب مانده‌ایم؛ آنچه مهم است اتحاد، وحدت، اشتغال و کار و تولید است.

    حسن بهرام‌نیا افزود: آقای استاندار به مدیرکل راه و شهرسازی بگویید، آورزمان و کنگاور را شروع کند فصل کاری محدود است.

    وی ادامه داد: سد گرین در آستانه تعطیلی بود بعضی‌ها چرا سیاه‌نمایی می‌کنند، با اعتبار ۳۲۰ میلیارد پیمانکار شروع بکار کرد که متوجه شدیم پولشویی می‌کند با کمک استاندار خلع ید شده و در حال آغاز مجدد می‌باشد.

    بهرام‌نیا نیز فرصت را غنیمت شمرده و انتقادی دیگر را مطرح کرد: بیمارستان‌های ما از بی پزشکی بیداد می‌کند، مردم نیازمند پزشک هستند. 

    در ادامه مراسم استاندار همدان به دلایل جابه‌جایی فرماندار نهاوند اشاره کرد: نهاوندی‌ها قدر فرماندار بومی را نمی‌دانید و برنمی‌تابند. دو فرماندار بومی برای نهاوند گذاشتیم ولی متاسفانه خیلی اذیت شدند.

    محمد ناصر نیکبخت افزود: حمیدوند  به خواست و اصرار خودش که معتقد بود هجرت و جابجایی لازم است جابه جا شد و من هم موافقت کردم و حتی تلاش کردیم از گردونه خدمت دولت تدبیر و امید در استان خارج نشود.

    وی ادامه داد: به ناصری گفته‌ام نهاوند با همه استان و حتی کشور متفاوت است، به بگو مگو‌ها توجه نکن. اگر در کار اجرایی نهاوند مشکلی پیش آید نه امام جمعه مقصر است، نه نماینده. این دو عزیز همین الان خودشان را کنار کشیدند. آقای ناصری باید جوابگو باشند.

    نیکبخت گفت: با صراحت اعلام می‌کنم که فضای مجازی که در نهاوند است در هیچ کجا نیست و نخواهد بود همیشه آنلاین و روی آنتن است.

    بخش پایانی مراسم صحبت‌های مراد ناصری فرماندار جدید نهاوند بود که برنامه‌های خود را برای اداره شهرستان عنوان کند.

    وی گفت: اولویت اول من اجرای برنامه‌های دولت است که اشتغال در آن جایگاه مهمی دارد.

    ناصری افزود: من همیشه رسانه‌ها و انتقادات منصفانه را نقطه قوت خود می‌دانم، بسیاری از دستور کارهایم را از رسانه‌ها می‌گیرم چون اعتقادم این است گاهی شلوغی و حجم زیاد کار ممکن است باعث شود مسائلی از چشم مسئولین بیفتند، حتی ایرادات کار خودمان را ممکن است نبینیم.

    آنچه در این مراسم بیشتر جلب توجه می‌کرد، اصرار استاندار همدان و نماینده نهاوند در مجلس شورای اسلامی بر عدم دخالت نماینده در عزل و نصب فرماندار بود، تا آنجا که استاندار همدان گفت: شنیده‌ام تغییر فرماندار نهاوند با خواست آقای بهرام‌نیا بوده است و وی ناصری را به نهاوند آورده است، کسانی که این شایعه را ایجاد کرده اند در محضر خداوند شرمسار باشند. درباره بودن یا نبودن حمیدوند، به شرفم قسم نماینده کلامی نگفته و اگر می‌گفت هم قبول نمی کردم، فرماندار نماینده دولت است نه نماینده نماینده. درباره اقای ناصری به اسما جلاله قسم تا روزی که ما به آقای بهرام نیا نگفتیم روحشان از بودن این گزینه باخبر  نبود.

    نماینده نهاوند در مجلس شورای اسلامی نیز در این خصوص گفت: بنده هیچ نقشی در عزل و نصب فرماندار نداشتم، استاندار خودش تشخیص داده است که چه کسی بیاید و چه کسی برود. من رزومه ناصری را دیده‌ام اهل تعامل و همکاری بوده است.

    اینکه این بحث‌ها از کجا ناشی می‌شود و چرا موضوع تا این حد دارای اهمیت شده است، گمانه‌زنی‌های متفاوتی انجام می‌شود، اما هر چه هست مراد ناصری به عنوان عالی‌ترین مقام دولت در شهرستان نهاوند مشغول به کار شده است و ادامه این صحبت‌ها تنها به شهرستانی که همیشه از سیاسی‌کاری لطمه خورده، صدمات بیشتری میِ‌زند.

  • ادامه